Salut bloggers!

Hier alles dik oké in het mooie Frankrijk. De zon doet goed haar werk en blijft elke dag volop stralen. Mijn 4 kapoenen uitgewuifd die met de ganse familie uit Nederland naar Spanje gaan.Net ingepakt, klaar om 3 weken terug het belgische leven in te duiken.

Ik vertrek morgenvroeg om 5.45 u al naar Lyon omdat ik met de broer van Anne meerijd en hij vliegt om 8 u naar Barcelona. Ik vlieg pas om 17 u en land om 18.15 u in Zaventem dus ik heb een vlieghavendag voor de boeg morgen. Bovendien is het een kleine luchthaven dus ik heb alvast een stapel boeken in mijn handbagage gepropt, mp 3 opgeladen om de wachttijd te vullen.

Ons pa haalt mij om 18 u op in Zaventem, komt dan recht van zijn werk en dan arriveer ik tegen 19.15 u in dat kleine dorpje daar, Meer.

Ons ma, Joppe en Jets weten nog van niets. Zij komen dinsdagnamiddag rond 14.30 of 15.30 u aan, aan het klooster. Ze zullen wel verschieten dat ik daar plots in het bos te wachten sta.

Bloggers, ik ga mijn kamer hier nog even goed kuisen, om 20 u eten met het personeel hier in de zaak, douchen en om 22.30 u bedje in, zodat enkele uren later, om 5.15 u de wekker afloopt, hop naar Lyon.

Ik ben nog nooit in die luchthaven geweest dus hoop dat alles goed verloopt. Ondertussen al wel enige luchthavenervaring, Zaventem en Genève ken ik uit mijn hoofd, nu Lyon aanvullen op mijn vliegtuigenhavenlijstje.

Na een lange wachtdag zit ik (als alles goed gaat) om 17 u in het vliegtuig om de bergen uit te wuifen en terug even het belgische leven in te duiken. Geloof me, aankomen is zoveel moeilijker dan vertrekken. De eerste dagen is het altijd flink wennen en word ik elke morgen vroeg wakker in de Driehoekstraat met het besef: dat mijn bergen zo ver weg zijn. De natuur mis je verschrikkelijk hard, de mensen hier, het eten, het leven op zich, 100 x per dag bonjour zeggen, de zon die elke dag schijnt (ondanks 1 dag regen deze zomer), de waterval die je ruikt en hoort vanop het terras hier.... .

Er zit iemand ongeduldig te wachten en dat is mijn kat. Zodra ik binnenstap thuis, komt ze aangelopen en is ze superblij dat baasje terug is, als ze dan mijn koffer ziet staan om terug te vertrekken, eet ze enkele dagen niet en is ze helemaal van slag als baasje terug vertrekt. Dieren voelen dat enorm hard.

Bloggers tot één van de dagen zou ik zeggen! Je ziet me zeker eens door het dorp fietsen of met enkele kids rondom mij, de oude babysitkids bezoeken.

Fijne zondagavond iedereen!

Liefs Siets

P.s Op www.sietsindealpenimages.reismee.nl zomerfoto's! Kabel van fototoestel eindelijk teruggevonden. Donc n'oubliez pas le mot: 'images.'