Hey bloggers!

Eindelijk nog eens een verslag uit België!

Normaal gezien zou ik in september terug vertrekken naar het mooie la France. Maar omdat het nu tussenseizoen is (eind september-oktober-november tot 7 december), zijn er geen gasten in de zaak en is het dus rustig. Er is nu een belgisch koppel uit Leuven voltijds in dienst en zij gaan de volgende maanden in het tussenseizoen lekker klussen, de zaak terug schilderen, opknapwerken doen en alles inorde maken voor het drukke winterseizoen dat van 7 december tot eind april van start gaat.

Vandaar dat Anne en Pascal nu lekker zelf bij hun kids kunnen zijn. Het voorbije jaar hebben zij hun kids amper kunnen zien, omdat er toen ook nog geen personeel was, zij alles met 2 deden en af en toe hulp hadden. Ze hebben een grote zaak met 8 slaapkamers, 3 appartementen, huis in Provence, een restaurant met ontbijt, om 16 u theekransje, 18 u kindermenu, 20 u diner... . Daarbij komt nog eens bij kamers schoonmaken, boekhouding, gasten ontvangen, receptie, taxi spelen, skipassen regelen, inkopen doen... met 2 hebben ze dat jaren gedaan waardoor hun werkdag om 6 u begon en om 23 u pas klaar was, waardoor ze ook het voorbije jaar hun 4 kapoenen amper hebben gezien.

Tijd voor hen om van hun kids te gaan genieten

Dag en nacht was ik bij de 4 kapoenen. De eerste woordjes aan Jesse geleerd, zijn eerste stapjes, het potje.... ! Mijn aupair jaar bestond uit : boodschappen met de 4 kids, koken, de was, het huisje schoonhouden, tandarts met de kids, dokter met kids, daguitstapjes, de hele vakantiedagen, zelfs oudercontact met peuter op schoot, elke dag een programma opgesteld om 4 kids bezig te houden. Dag en nacht stond grote zus klaar voor hen! Jesse zijn tandjesperiode, dat waren hele korte nachten (logisch), maar ik stond graag op voor hem en slaagde er dankzij de gezonde berglucht, het mooie landschap, er toch elke dag in om, om 6 u aan mijn kidsdag te beginnen en 's avonds na 20 uur met evenveel energie nog met kinderwas rondlopen... Met heel veel geduld heb ik gelukkig nooit de controle verloren. Het zijn 4 kapoenen, zonder iets of wat van speelgoed (zelfs geen kleurpotloden of papier of boekjes, niets!), dus programma's opstellen elke dag, was zeker nodig! Hen betrekken bij de huishoudelijke taken... De tweeling van toen 5 dekte met veel plezier de tafel, of na het knutselen zag je de tweeling stofzuigen, Sep van 4 ging dweilen en Jesse (toen 1) liep met blik en veger rond en gooide alles netjes in de 'poubelle (vuilbak).'

Belangrijke momenten die je uiteraard nooit vergeet!

In de winter, altijd wel iemand ziek, of met 3 kleuters en 1 peuter heb je uiteraard elke dag wel momentjes dat ze even uit hun doen zijn, logisch dat hoort bij het kind zijn.Aan mij de taak om niet de controle te verliezen, veel geduld te hebben en altijd rustig blijven, creatieve oplossingen zoeken! Ik heb gelukkig het voorbije jaar geen enkel moment gehad dat ik de controle verloor, daar ben ik enorm blij om.

Ik zie het nog voor mij hoe ik 's avonds, als ze alle 4 lagen te slapen, een structuurschema opstelde, beloningsstickersystemen of in de badkamer tegen de muur een volgorde van het ochtendritueel: tandjes poetsen met een foto dat ze hun tanden aan het poetsen waren, wassen met een foto dat ze alle 4 een washandje hadden, kleren aandoen en haren kammen.

Boodschappen doen. Ik maakte het boodschappenlijstje de avond van te voren klaar, de volgende dag een uitstapje naar carrefour, aldi of liddl, grote winkelkar voor de hele week inladen. Jesse in het stoeltje in de kar (de laatste maanden laadde hij ook alles mee in of beter, reden ze alle 4 met een karretje door de winkel.)

Op een regendag had ik hen alle 4 een schaartje gegeven, reclameblaadjes met groenten en fuit in... van winkels. Elk een gekleurd blad en dan had ik kaartjes gemaakt de vorige avond toen kids sliepen, met wat we nodig hadden van de winkel. Die kaartjes legden we dan onderste boven op tafel, ieder op zijn beurt mocht een kaartje trekken en op hun gekleurd papier plakken zodat ze alle 4 een boodschappenlijstje hadden en elk met een karretje door de winkel liep onder wakend oog van grote zus, fier dat ze waren! Uiteraard laat je ze niet alleen door de winkel een karrenrace houden, maar bij elke rij stonden we stil, keken ze op hun blaadje of er iets tussen stond dat overeen kwam op hun blaadje en de winkelrij, zo reden we van rij tot rij, dat ze alle 4 netjes voor mij bleven. Als Sep van 4 plots in de verte de groenten ziet staan, dan was het tijd voor een karrenrace, alle 4 renden ze met hun karretje naar de groenten en liep grote zus er achter

De kids zijn enorm hard veranderd! Zoë (nu 6) is van haar stotterprobleem verlost, Sep (4) met adhd is een pak rustiger geworden, Jesse is een energierijke peuter geworden en ons Gaabs (volop in de tandenwisselfase, nu geen voortanden meer)blijft de mama, de oudste die zorgt voor iedereen en het was echt tijd voor haar om naar het eerste leerjaar te gaan. Iedereen toe aan structuur in dit gezin, een vaste structuur, dat was een schot in de roos!

Ze willen niets liever dan dat ik terugkom ook al hebben ze het nu zelf rustig, in de Provence zijn ze dag in dag uit met de verbouw bezig in het huis zodat het woonbaar is voor deze winter. Ze zullen voor het winterseizoen nog een au pair nodig hebben, maar ik wil ze nu zelf gaan laten genieten van 4 hele mooie kindjes en nog een andere droom van mij waar maken!

Later wil ik zelf in Frankrijk mijn kids grootbrengen, ooit een kleine b&b specifiek voor gezinnen, zonder restaurant, theekrans.... 3 tal kamers of een gîte in de tuin met ontbijt bijvoorbeeld, zoals velen doen en die werken vaak nog halftijds erbij.

Frankrijk heeft mijn hart gestolen en ik weet zeker dat ik over 3 jaar terug richting de Provence, Ardèche of Alpen vertrek!

Maar omdat ik droom om toch ook met kindjes te werken die het een pak moeilijker hebben in deze maatschappij, zou ik graag een diploma orthopedagogie halen.

Ik start in Antwerpen met een bachelor (hoge school, 3 jaar) aan de opleiding orthopedagogie. Volwassenonderwijs, je kan er ook rechtspraktijk, maatschappelijk werk, verpleegkunde... volgen. Het zijn allemaal bacheloropleidingen, niveau hoge school. Zo kan ik misschien ook al een 2 tal daagjes gaan werken.

Ik heb op dinsdag en donderdag les van 08.30 u tot 16.30 u. Ook heb ik een stagedag in de week, maar zo kan ik ook al 2 dagen per week gaan werken bijvoorbeeld.

De examens vallen ook in januari en juni, je hebt ook herexamens in augustus/september. Heel veel groepswerk, testen en opdrachten.

De volgende vakken zal ik er met veel plezier instompen:

- Zelfhantering (psychologie)

- Communicatieve vaardigheden (Communicatie)

- Agogische vaardigheden (Orthopedagogie)

- Gezondheidsleer

- opvoedkunde (Pedagogie)

- Emancipatorisch werken

- Visievorming maatschappij en welzijn

- omgaan met informatie

- Agogische organisatie en beleidsontwikkeling

- Categoriaal werken

- Geïntegreerde competentieverwerking (eindwerk 3e jaar)

De stageplaats mag je zelf kiezen. Ik zou graag stage gaan doen bij kindjes. Kindjes met leerstoornissen, kindjes met mentale achterstand, kindjes met adhd, kindjes met autisme, kindjes met gehoorproblemen, kindjes met ontwikkelingsstoornis....

Het eerste jaar zou ik graag stage doen op het kleuterinternaat in Mechelen of het MPI in Geel (dagcentrum voor kindjes, daar zou ik dan de afdeling 2,5 tot 6 jarigen die in het gewone kleuteronderwijs niet kunnen volgen) of stage als gezinsbegeleider (er is ook een bureau in Antwerpen of Turnhout met gezinsbegeleiders, gezinnen helpen die om hulp vragen thuis met de opvoeding van hun kids) of stage bij het dagcentrum (Brecht) tienermoeders begeleiden met het opvoeden van hun kindjes en de moeders zelf begeleiden.

Het is een knelpuntberoep geworden. Je kan er zoveel kanten mee uit.

Wat je allemaal kan gaan doen:

We kunnen hierbij denken aan organisaties of instellingen:

- voor mensen (kinderen of volwassenen) met een mentale, fysieke, psychische, sociale handicap of chronische ziekte,

- kinderen en jongeren uit de Bijzondere Jeugdzorg, kinderen geplaatst in een instelling, buitenschoolse kinderopvang, …

- vormingswerk voor jongeren bijv. jeugdhuizen, buurthuizen, straathoekwerk,

- begeleiding van kinderen/jongeren in schoolinternaten, leerlingbegeleiding op scholen,

- bejaardenzorg (psycho-sociale begeleiding en animatie),

- begeleiding van volwassenen zoals bijv. in vluchthuizen, thuis- en daklozen, opvoedingsondersteuning t.a.v. de kinderen, mensen in asielcentra,

- specifieke doelgroepen bijv. begeleiding van doven en slechthorenden, personen met autisme, opvang voor psychiatrische patiënten, geïnterneerden in penitentiaire inrichtingen

- enz.

Op dinsdag en donderdag neem ik dus om 07.07 u de trein in Brecht, zodat ik om half 8 in Antwerpen ben, dan is het nog 3 km lopen of met de tram tot aan de school, zodat ik om 08.30 u in de les ben. Ons pa rijdt elke dag om 7 u voorbij het station in Brecht, dus op dinsdag en donderdag kan ik gewoon hier thuis om 6.45 u vertrekken tot Brecht.

's Avonds neem ik de trein terug van 17.37 u en de bus van het station in Brecht tot Meerdorp.

Spannend!

Weer een droom laten uitkomen! Eerst een mooie streek leren kennen in la France, nu diploma halen zodat ik voor vele kindjes die het moeilijker hebben in deze maatschappij iets kan betekenen!!!

Met dat diploma op zak vertrek ik dan heel graag terug naar Frankrijk, leven in een mooie natuur met gezonde lucht en veel vakantiegangers, we nemen de hoge belastingen en strenge polities in Frankrijk er heel graag bij.

Ook in Frankrijk is het beroep (éducateur) gelukkig een knelpuntberoep. Er zijn ook al nederlandse organisaties, nederlandse scholen... soms denk ik dat er meer belgen en nederlanders wonen, in bepaalde streken is dat ook zo. Je hebt er zelfs al de kwb bij belgen, de boerenbond onder de nederlanders, speelgroepjes zodat kindjes ook nederlandstalige vriendjes hebben, een start to run de 5 km doen ze ook in de Provence met nederlandse leraar.... het stikt ervan van de nederlandstaligen!

Mijn gastouders hebben nu dus lekker rustige vakantiemaanden, tijd inhalen met hun kids, ze zouden graag een jaar niets doen, een jaar van hun gezin genieten in de Provence, dus ik hoop dat ze nog personeel bijnemen voor de winter, anders moeten ze terug beroep doen op een au pair die dag en nacht voor de 4 kleuters en peuter klaarstaat!

Elke schoolvakantie vlieg ik dus wel eens enkele dagen heen en weer, om lekker te kliederen en te kladderen met mijn 4 kapoenen en deze zomer (als ik geen herexamens heb), wees maar zeker dat ik dan 2 maanden in Frankrijk aan het genieten ben!

Dus verschiet niet als ik één van jullie plots tegenkom in de winkel, op de bus of trein, op straat, helemaal uit de lucht gevallen met grote verbazing de vraag stellen: 'Siets, zijde gij nog niet terug vertrokken?' Ik blijf nog even dorpsbewoner, voor 3 jaar!

Fijn bloggers dat jullie ook een stukje meegenoten hier van Frankrijk!

Dankjewel allemaal voor de leuke reacties!

Iedereen van harte welkom later in Frankrijk!

Veel liefs

Siets