Goeiemorgen bloggers!

Om 6 u al klaarwakker, maar keek met verbazing door het raam: 'waar zijn mijn bergen?'

Gisteren een lange luchthavendag. Zondagnacht pas om 2 u gaan slapen, met het belgisch personeel nog lekker gegeten, nog lang op het terras gezeten, kampvuurtje gemaakt... super gezellig. Om 5 u opstaan, auto in (5.30 u) en de broer van Anne moest om 8 u opstijgen vanuit Lyon naar Barcelona. Om 7.30 u aangekomen in Lyon en kon de wachtdag van start gaan.

Eerst enkele uurtjes daar gezeten, dan het volgende bankje, even die kant van de luchthaven op, alvast mijn incheckbalie gaan zoeken, lekker naar de mensen liggen gapen die aankwamen of afscheid namen... . En terwijl sleuren, sleuren en nog eens sleuren met die 20 kg en handbagage op de rug.

De tijd ging toch voorbij en ik kon om 15 u inchecken, om 16 u het vliegtuig al instappen en om 16.45 u opstijgen zodat ik om 18 u landde in Zaventem.

Super vlieghaven in Lyon, echt heel overzichtelijk, heel mooie omgeving, super mooi gebouw en heel logisch allemaal! Beter dan Genève. Maar uiteraard zei ook hier de beveiligingmachine: 'tuut tuut.'

Ik doe mijn jas altijd al uit en riem en leg die dan in zo'n bakje met handbagage die door een machine gaat, dan moet je zelf nog door een deur lopen en daar tuut hij altijd. Maar is blijkbaar bij heel veel mensen, gisteren 'tuut tuut' a volonté!

Dan belandde we al meteen in een file, de ene drukke autobestuurder na de andere, claxon a volonté. Terug de drukte in, is echt wel enorm hard wennen.

Pa moest naar een vergadering die dropte mij snel af thuis, Lie was thuis, maar ik begon al meteen te stofzuigen, de avondafwas, huis wat opruimen, mijn tas uitladen... . Geen stillend gat om voor de tv te liggen, na een lange wachtdag. Uiteraard was de kat hoog in de wolken, ze is flink vermagerd, de dag dat ik vertrok smste ma mij, begon ze amper te eten. Gisteren liep ze de hele tijd rond mij, heb ik ze goed eten gegeven en ze schrokte alles naar binnen. Dieren voelen het dan toch enorm als baasjes weg zijn.

Nu even boodschappen doen, een wasje doen en ophangen, even dweilen zodat het huis een beetje netjes is voor de 3 kampgangers die om 15 u arriveren aan het klooster. Ze weten nog van niets, had gisteren nog gsmst dat we lekker buiten in Vaujany zaten met een barbecue.

Vanavond zeker frietjes van de frituur! Normaal woensdag frietdag, maar ik denk dat de kampgangers ook kapot zullen zijn en ik verlang ook wel naar frietjes, heel lang geleden, hoewel er in Vaujany nu ook een frietkraampje is van een nederlanders met het vettige vlees erbij. Daar ben ik toch ook wel 1 keer gestopt, hoor.

Grappig hoe ze gaan reageren vanmiddag. Waarschijnlijk loopt de puberzus mij straal voorbij, Joppe zal eens verlegen lachen (maar vanbinnen is hij wel blij, hij hangt aan zijn grote zus, zoals de 2 puberzussen aan elkaar hangen). Ons ma gaat het niet geloven en zeker ook even glimlachen. Te pletter knuffelen of een kus (dat doen we nooit), grappig als ik aankom of vertrek is het altijd zo: 'Alé, tot later hé, ik zal smsen als ik aangekomen ben, daag of Hoi.'

Ik ga even boodschappen doen en ook nog langs de bomma, die zit altijd op hete kolen.

Tot schrijfs iedereen en wie weet tot vanmiddag bij de chiro!

Liefs Siets

P.s Foto's van het vliegavontuur op www.sietsindealpenimages.reismee.nl (vergeet images niet)